"Ik wilde een korte documentaireachtige film maken over marihuana en hasjiesj, geestverruimende middelen die in 1955 bij het grote publiek nog betrekkelijk onbekend waren. Ze werden voornamelijk gebruikt door een kleine groep kunstenaars, jazzmusici, intellectuelen en Noord-Afrikanen."

"Ik wilde het ritueel in beeld brengen van een 'joint' rollen en opsteken, en vervolgens een reeks ogenschijnlijk loshangende beelden naast elkaar zetten om het gevoel van 'high zijn' weer te geven. Toen de film klaar was gingen we ermee naar het festival voor 16 mm-films in Cannes en kregen we de Gouden Leeuw voor het 'Beste Gebruik van Filmtaal'." (Shinkichi Tajiri, Tajiri, 1993)